Polska równych szans i możliwości

Polacy wielkie nadzieje wiązali z nową wolnością i przemianami zapoczątkowanymi po 1989 roku. Tak się jednak nie stało! Bez zgody ludzi pracy i ich organizacji związkowych, Polakom zaaplikowano terapię szokową i wymuszoną prywatyzację.

Prowadzona od 1990 roku neoliberalna polityka finansowa oraz celna doprowadziła państwowe i spółdzielcze przedsiębiorstwa do ogromnego zadłużenia i widma bankructwa.

Zamiast gruntownych reform wewnętrznych, kolejne rządy RP pod naciskiem Banku Światowego i Międzynarodowego Funduszu Walutowego akceptowały rozwiązania, które doprowadziły do kryzysu finansów publicznych państwa i inflacyjnego dławienia kapitału polskiego. W tej sytuacji nabywcami zadłużonych przedsiębiorstw stał się nie polski przedsiębiorca a kapitał zagraniczny. Pojawiło się bezrobocie, którego dynamika wzrostu i zasięg przyniosły dramatyczne konsekwencje społeczne i ekonomiczne.

W najtrudniejszym okresie lat 1990-1993 każdego dnia traciło pracę ponad 3000 osób. Jeszcze w 2005 roku występujące ponad trzy milionowe bezrobocie i towarzyszące mu wykluczenia z rynku pracy – należały do najwyższych w Unii Europejskiej.

Po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej zakończył się trudny i bolesny rozdział transformacji systemowej. Polska wysokim kosztem i wysiłkiem całego społeczeństwa odzyskała zdolności rozwojowe, ale wciąż nie spełnia standardów państwa sprawiedliwości społecznej i państwa prawa.

Nasz kraj negatywnie wyróżnia się w Europie wysokim rozwarstwieniem majątkowym i dochodowym społeczeństwa. Trwałym elementem stało się naruszanie fundamentalnych konstytucyjnych praw obywateli, dotyczących m.in. prawa do pracy, bezpłatnego dostępu do ochrony zdrowia i oświaty.

Wszechobecna korupcja zagraża podstawom prawno-ustrojowym państwa i postępowi społecznemu. Unikanie przez kolejne rządy przeprowadzenia gruntownych reform gospodarczych utrudnia dzisiaj skuteczną walkę z kryzysem. Dlatego też, nie jesteśmy wystarczająco przygotowani do obrony przed światowym załamaniem gospodarczym.

Dystans w rozwoju regionów kraju i poziomie życia obywateli zamiast zmniejszać się, ulega ciągłemu powiększaniu. Dotyczy to regionów Polski wschodniej, północnej, środkowego wybrzeża i Małopolski. W wyniku negatywnych transferów finansowych słabsze regiony nie tylko łożą na rozwój bogatszych i zasobniejszych , ale jednocześnie stają się dla nich źródłem taniej siły roboczej.

Tym nierównościom mówimy nie! Nadszedł czas na zmianę polityki regionalnej państwa!

Czas na Partię Regionów Partia Regionów to jakościowo nowa inicjatywa na polskiej scenie politycznej.

Tworzona i działająca na podstawie kryterium regionalnego, będzie walczyć o radykalną zmianę relacji politycznych i gospodarczych pomiędzy centrum a regionami kraju. Temu celowi służyć będzie wprowadzenie do polityki rozwoju społeczno-gospodarczego kraju nowych mechanizmów partnerstwa, preferencji i solidarnego wsparcia dla regionów najsłabiej rozwiniętych. Dotyczyć to będzie także jakościowej zmiany istoty kontraktów wojewódzkich oraz decentralizacji państwowych instytucji, na której skorzystają wszystkie województwa kraju. Ważne problemy rolnictwa, budownictwa, infrastruktury transportowej, ochrony środowiska, leśnictwa, rybołówstwa, przemysłu można lepiej rozwiązywać na szczeblu województwa czy regionu niż władz centralnych.

Partia Regionów będzie tworzyć warunki dla wspierania środowisk, grup zawodowych i rozwoju przedsiębiorczości działających w regionach na rzecz ich wszechstronnego rozwoju.

Powołujemy partię, która – obok działań na rzecz harmonijnego rozwoju całego kraju – chce realizować różnorodne regionalne programy społeczno-gospodarcze. Chcemy skupić się na oddolnych inicjatywach poszczególnych regionów, kreowaniu regionalnych liderów, tworzących spójne i korzystne dla regionu programy społeczno-gospodarcze i przyczyniających się do ich skutecznej realizacji.

Po okresie wyrzeczeń i wysokiej ceny, jaką polskie społeczeństwo zapłaciło za trudną transformację powstały warunki do określenia nowej perspektywy rozwoju społeczno-gospodarczego Polski jako kraju dobrobytu porównywalnego z zamożnością większości państw Unii Europejskiej. Polacy mają szanse osiągnąć dobrobyt bez ryzyka utraty dumy i niezależności oraz ekonomicznych i politycznych wpływów w Europie i świecie.

Bogate regiony, nowoczesna Polska, zamożni Polacy – oto wizja przyszłości naszego kraju, którą przedstawia Partia Regionów.

Partia Regionów opowiada się za harmonijnym rozwojem całego kraju, w którym regiony zapóźnione – dzięki właściwej polityce regionalnej państwa i samorządu terytorialnego – będą rozwijały się szybciej i lepiej i zniwelują dystans dzielący je od reszty kraju.

Nie chcemy, aby zasilanie finansowe regionów przyjmowało formę zapomogi od bogatych metropolii. Biedne regiony płacą równie wysokie podatki i mają prawo domagać się równego traktowania przy podziale funduszy krajowych i unijnych przeznaczonych na rozwój. Rozwój infrastruktury regionów słabiej rozwiniętych jest podstawą ożywienia gospodarczego.

Jej brak odbiera szansę na rozwój i godne życie.

Dokąd zmierzamy?

1. Celem nadrzędnym Partii Regionów jest podniesienie rangi i pozycji Polski opartej na sile wszystkich regionów w kraju. Dlatego należy wprowadzić polskie regiony na mapę gospodarczą Unii Europejskiej jako znaczące lub przodujące podmioty.

Dla przykładu:
- Lubelszczyzna, Podkarpackie, Podlaskie i Świętokrzyskie jako europejska strefa eko-rolnictwa i produkcji zdrowej żywności;
- Warmia i Mazury jako obszar czystej ekologicznie przyrody i turystyki Europy;
- Dolny Śląsk jako centrum przemysłu motoryzacyjnego Europy;
- Śląsk jako zagłębie węglowe Europy;
- Łódź jako europejski ośrodek usług logistycznych;
- Warszawa jako centrum finansowe Europy Środkowej;

Partia regionów to partia ludzi aktywnych i przedsiębiorczych, działająca w interesie ogółu obywateli i każdego zwykłego Polaka – mieszkańca miasta i wsi.

2. Partii Regionów bliska jest koncepcja społecznej gospodarki rynkowej, która łączy cele społeczne z ekonomicznymi i efektywnym rozwojem gospodarczym. Nie popieramy neoliberalnych koncepcji programowych. Na obecnym etapie rozwoju naszego kraju uważamy, że społeczna gospodarka rynkowa i zasada zrównoważonego rozwoju powinny być rzeczywistą podstawą ustroju społeczno-gospodarczego Polski. Ważnym celem w tym kontekście powinien być rozwój kapitału ludzkiego – edukacji i nauki.

3. Będziemy przeciwstawiać się nieuzasadnionemu rozwarstwieniu płac i innych dochodów i postępującemu zróżnicowaniu poziomu życia mieszkańców miasta i wsi.

4. Będziemy tworzyć warunki równych szans dla młodego pokolenia z różnych regionów kraju w dostępie do oświaty, wiedzy i awansu społecznego.

5. Będziemy bronić interesów ludzi pracy najemnej oraz występować przeciw łamaniu Kodeksu Pracy i naruszaniu niezbywalnego prawa do zrzeszania się w związki zawodowe, we wszystkich sektorach własnościowych gospodarki narodowej.

6. Będziemy partią protestu przeciwko naruszaniu Konstytucji, która powinna gwarantować prawo obywateli do pracy, do bezpłatnej nauki i służby zdrowia, umacniać inne prawa i wolności obywatelskie.

7. Będziemy konsekwentnie działać na rzecz umocnienia państwa przyjaznego obywatelom , będącego gwarantem sprawiedliwości społecznej i bezpiecznego życia oraz rozwoju Narodu Polskiego.

8. Będziemy budować silną pozycję Polski na arenie międzynarodowej, szczególnie w relacjach z partnerami z Unii Europejskiej i naszymi słowiańskimi sąsiadami. Opowiadamy się zdecydowanie za pokojowym rozwojem świata, wykluczamy wojnę jako narzędzie polityki.

Warszawa, kwiecień 2009 r.

CELE PARTII REGIONÓW

Partia Regionów jest ogólnonarodową partią polityczną o charakterze ruchu społeczno-gospodarczego, zmierzającą do harmonijnego i zrównoważonego rozwoju Polski i wszystkich jej regionów.

Godność człowieka, solidarność ludzi pracy oraz interesy wspólnoty narodowej należą do najwyższych wartości uznawanych i realizowanych przez Partię Regionów.

Celem działania Partii Regionów jest:

1. kreowanie długofalowej, aktywnej polityki regionalnej Państwa służącej wyrównywaniu poziomów życia i pracy mieszkańców regionów oraz spożytkowaniu ich potencjałów rozwojowych dla dobra wspólnego Polaków,

2. nadanie właściwej roli i pozycji regionalnym planom rozwoju w polityce wewnętrznej i zagranicznej kraju,

3. inicjowanie i wspieranie oddolnych inicjatyw obywatelskich na rzecz rozwoju społeczno-gospodarczego i cywilizacyjnego małych ojczyzn i regionów, a także promowanie i wspieranie lokalnych liderów – aktywnych w różnych środowiskach społecznych i zawodowych,

4. umacnianie lokalnych i regionalnych tradycji, świadomości patriotycznej mieszkańców, poczucia dumy z przynależności i przywiązania do wartości historycznych małych ojczyzn – jako ważnego składnika społeczeństwa obywatelskiego.